وصیت من (قسمت اول) Reviewed by Momizat on . وصیت من.... الحمدلله والصلاة والسلام على رسول الله وعلی آله وصحبه أجمعين. ـ اولین چیزی که بدان توصیه می‌کنم یگانه دانستن الله است، چرا که توحید مهم‌ترین رکن اسل وصیت من.... الحمدلله والصلاة والسلام على رسول الله وعلی آله وصحبه أجمعين. ـ اولین چیزی که بدان توصیه می‌کنم یگانه دانستن الله است، چرا که توحید مهم‌ترین رکن اسل Rating: 0
شما اینجا هستید: خانه » شارژ ایمان » وصیت من (قسمت اول)

وصیت من (قسمت اول)

وصیت من (قسمت اول)

وصیت من….

index.jpg2

الحمدلله والصلاة والسلام على رسول الله وعلی آله وصحبه أجمعین.

ـ اولین چیزی که بدان توصیه می‌کنم یگانه دانستن الله است، چرا که توحید مهم‌ترین رکن اسلام و پایه اساسی دین است و بدون آن هیچ تلاش و عبادتی مقبول نیست و هیچ سفیری از جانب خدا نیامده مگر قبل از هر چیزی به توحید الهی دعوت نموده است. پس باید فقط الله را فریاد زد و او را سجده نمود و از وی ترس و امید داشت و هنگام دعا مخلصانه او را خواند و باید گفت:

«أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، رَضِیتُ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالإِسْلاَمِ دِینًا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً» «گواهی می‌دهم که معبودی بحق جز الله نیست و محمد بنده و فرستاده‌ی اوست. الله را بعنوان رب و اسلام را بعنوان دین و محمد را بعنوان پیامبر پذیرفته ام».

باید دانست که ما برای عبادت خدا یعنی پیروی از دستورات وی و پرهیز از چیزهایی که منع کرده است آفریده شده‌ایم. پس می‌طلبد که مهمترین مسأله زندگی ما مراقبت الهی و تقوای وی باشد. و نباید فراموش کرد که رمز سعادت و راز بندگی، یگانه دانستن الله و پیروی از رسول اکرم است.

ـ همچنین شما را در مورد نماز؛ دومین رکن دین و ستون فقرات اسلام توصیه می‌کنم. نخست باید شرائط و ارکان و واجبات نماز را یاد گرفت. سپس آنرا به بهترین و کامل‌ترین وجه در اول وقت و با جماعت و آرامش و خشوع ادا نمود. یکی از بارزترین علایم انسان مؤمن، پایبندی به تکبیر اولی و حضور در صف اول نماز می باشد. و تجربه ثابت کرده که هر کس برای شرکت در نماز جماعت سهل انگاری کند در بندگی خدا سست شده، در سایر امور زندگی دچار افراط و تفریط و بی نظمی می‌گردد.

ـ در مورد کتاب خدا، قرآن، توصیه می‌کنم که این کتاب بزرگ و مقدس را فراموش نکنید. آنرا بگونه‌ی شایسته تلاوت نمائید. چه خوب است اگر روزانه یک جزء با ترتیل و تدبر تلاوت شود بگونه‌ای که به اوامر و نواهی آن توجه نموده و با تکرار و مکث، آنها را بخوانید و فکر کنید که همنشین خدا هستید و خالق آسمان و زمین بوسیله‌ی این کلام مقدس با شما سخن می‌گوید.

ـ همچنین شایسته است به احادیث و سنتهای رسول اللهص آگاهی داشته باشید. حداقل روزانه یک یا دو حدیث بخوانید. و پیشنهاد می‌کنم که در احکام از کتاب «بلوغ المرام» و در اخلاق و فضایل از کتاب «ریاض الصالحین» استفاده شود.

ـ و چه خوب است که زبان انسان مؤمن با ذکر خدا، تر و تازه باشد. همیشه «سبحان الله، الحمد لله، لا إله إلا الله والله أکبر» و اذکار و دعاهای مسنون را زمزمه کنید.

ـ و ممکن نیست انسان در زندگی و کارهای خود جدی باشد مگر اینکه در محدوده‌ی روزی که در آن بسر می‌برد زندگی کند. وقتی صبح کردی منتظر غروب مباش و چون غروب کردی منتظر صبح مباش. و بعد از نماز فجر برای خود برنامه‌ای ترتیب دهید و بر اساس آن عمل نمایید. بامداد را با ذکر شروع کنید سپس به مقدار معمول تلاوت نمایید و اگر دانش آموز و طلبه هستید برای رفتن به مدرسه و اگر کارمند و یا دارای شغل آزاد می‌باشید برای رفتن به محل کار خود، آمادگی کنید. چرا که رسول اکرم ص دعای برکت کرده در حق کسیکه صبحگاهان برای کار و کوشش بیرون شود: «اللَّهُمَّ بَارِکْ لأُمَّتِی فِی بُکُورِهَا» و بهترین وقت برای درس خواندن، حفظ کردن و طلب روزی، صبحگاهان است.

ـ توصیه می‌کنم که انسان مؤمن در کارهایش میانه رو و معتدل باشد راه افراط و یا تفریط را در پیش نگیرد. حق پدر و مادر را نادیده نگیرد، چرا که آنها در اسلام دارای جایگاه بسیار والائی هستند. گاهی یک بوسه زدن بر دستان پدر و مادر باعث از بین رفتن گناهان زیادی می‌گردد. پس توصیه می‌کنم که نسبت به پدر و مادر مهربان باشید و برده‌ی حلقه به گوش و خادم آنان بوده، رضایت پروردگار را با جلب رضایت آنان بدست آورید.

ـ با همه‌ی مسلمانان خوش اخلاق و خوش برخورد باشید و بدانید که یکی از حقوق الهی بر بندگان این است که نسبت به دیگر بندگانش مهربان باشیم و نفع و ضرر آنان را در نظر داشته باشیم چرا که بندگان، عیال خدا محسوب می‌شوند. و خدا بنده‌ای را بیشتر دوست دارد که نفع بیشتری برای بندگان او داشته باشد. پس باید با زبان خوش و چهره‌ای باز با بندگان خدا ملاقات کرده، خطاهای آنان را نادیده گرفت و بر لغزشهای آنان صبر نمود.

ـ همچنین توصیه می‌کنم که اخلاص و خدایی بودن را در همه کارها رعایت کنیم و این ممکن نیست مگر با بررسی نیت خویش در آغاز هر کاری، بویژه در عبادتها بنابراین هر گاه خواستیم اقدام به انجام کاری بکنیم نخست، به درون خود نگاهی بیندازیم و ببینیم انگیزه‌ی این اقدام جلب رضایت خدا است یا خیر؟ اگر برای خدا بود، اقدام نماییم و گرنه دست نگهداریم. این همان منزلت عظیمی است که به اولیاء خدا اختصاص دارد و فرق میان آنها و دیگران است. خیلی از اعمال و کردار با یک نیت تبدیل به ثواب و عبادت می‌شوند همانطوری که خیلی از عبادتها با نیت غیر صحیح، به گناه تبدیل می‌شوند یا اینکه ثواب و پاداش آنها از بین می‌رود.

ـ همچنین انسان باید بداند که از خاک آفریده شده است و نسب خویش را از یاد نبرد و به اصل خلقت و ضعف و بیچارگی و کم علمی و ناتوانی خود بیندیشد و در مقابل عظمت و قدرت پروردگار جهان، فروتن بوده، احساس کوچکی نماید. گناهان خود را بیاد آورده، تأسف بخورد و از کرده پشیمان گردد.

ـ توصیه می‌کنم قلبها را از کینه و حسد پاک نگهداریم تا دارای قلبی سالم و خالی از کینه و عداوت و خیانت و فریب کاری باشیم. بندگان خدا را دوست بداریم و دلسوز آنان بوده عطوفت و مهربانی را از یاد نبریم.

ـ همچنین شایسته است که انسان مؤمن دارای ظاهر و قیافه‌ای زیبا و دلنشین باشد چرا که خداوند پاک است و پاکیزگی را دوست دارد، زیبا است و زیبایی را دوست دارد. پس می‌طلبد که ما به قیافه‌ی ظاهری خود نیز اهمیت بدهیم همانطور که به باطن خود اهمیت می دهیم. لباس خوب و تمیز بپوشیم. اگر لباس سفید بپوشیم بهتر است ولی از پوشیدن لباس فاخرانه که جلب توجه نماید پرهیز کنیم، و همچنین از پوشیدن لباس فقیرانه‌ای که باعث تحقیر باشد یا اینکه بگویند: فلانی مرد زاهد و پارسایی است بلکه بهترین لباس، میانه‌ای که سایرین می‌پوشند.

ـ مسلمان باید در کارهای خیر الگوی دیگران بوده مرتب و منظم باشد. صبح که بیدار می‌شود هر چیز را سر جایش قرار دهد بستره، کتاب و … در کارها دقت بخرج داده وقت خواب، بیداری، صبحانه و غذا، خواندن و ورزش و همه چیز را مشخص نماید. بهر حال نظم در زندگی، داشتن قیافه‌ی خوش و بوی خوش و میانه روی در انفاق و خرج کردن و پرهیز از اسراف و فضول خرجی و چشم هم چشمی جداً توصیه می‌گردد.

همچنین شما را به رعایت آداب شرعی از قبیل در زدن و اجازه خواستن تا سه بار، برای ورود به خانه کسی توصیه می‌کنم. روبروی درب خانه نه ایستید تا پس از باز شدن درب، ناگهان چشمتان به داخل منزل نیفتد. وقتی داخل خانه می‌شوید سلام کردن را از یاد نبرید. کفشها را در جای مخصوص بیرون آورید. به آرامی وارد شوید و منتظر راهنمایی صاحب خانه برای نشستن باشید.

در اثنای گفتگو، از ذکر معایب مردم و ریختن آبروی مردم و صحبت طولانی پرهیز شود. از سر زدن به مردم در اوقات سه گانه یعنی بعد از نماز عشاء و قبل از نماز صبح، و بعد از نماز ظهر که معمولاً وقت استراحت است خودداری شود مگر با توافق صاحب خانه. با نشستن بیش از اندازه، صاحب خانه را خسته نکنید. متکلم وحده نباشید. به دیگران نیز فرصت اظهار نظر بدهید. از خود تعریف و تمجید ننمائید و موفقیتهای خود را در عرصه‌های مختلف بر نشمارید و دیگران را تحقیر ننمائید از خندیدن بیش از اندازه و شوخیهای بی مزه و زیاد پرهیز کرده، مجلس را با ایراد آیه و حدیث و یادآوری نعمتهای پروردگار و ذکر و درود سودمند گردانید. و در پایان، دعای کفاره‌ی مجلس: «سُبْحَاَنکَ اللَّهُمَ وَبِحَمْدِکَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَسْتَغْفِرُکَ وَأَتُوبُ إِلَیْکَ» «(خداوندا! پاکى تو را بیان مى کنم، و تو را ستایش مى نمایم، و گواهى مى‌دهم که بجز تو، دیگر معبودى «بحق» نیست، از تو طلب مغفرت مى‌کنم، و در حضورت توبه مى‌نمایم» را از یاد نبرید.

و چه خوب است اگر بتوانیم سیر مجلس از سخنان ناجایز و غیبت را با بصیرت و مهارت بسوی گفتار جایز و نیک تغییر بدهیم. و زبان خود را از پرداختن به غیبت حاکم، عالم، دعوتگران و سایرین اعم از کوچک و بزرگ و زن و مرد پاک نگهداریم. و جز به نیکی یادشان نکنیم.

باید مواظب باشیم که از ناحیه همنشینان، به دین و حیثیت ما لطمه‌ای وارد نشود.

باید امید و طمع را کم کنیم. چه قدمهایی که صاحبانشان قادر به برداشتن قدم دیگری نشده اند. قضیه خیلی سریعتر از این حرفها است. مرگ غافلگیر کننده است. پس باید انسان در امر توبه و استغفار، امروز و فردا نکند و به تجدید و تقویت ایمان خود پرداخت، قرضها را ادا کند و از مردم حلالی بطلبد و اگر غیبت کسی را کرده است سربسته از او معافی بخواهد و در حق او طلب آمرزش نماید شاید بدینصورت بتواند جبران نماید.

ـ همچنین توصیه می‌شود که فرد مسلمان دارای کتابخانه‌ای باشد که در آن از بهترین کتابهای تفسیر، حدیث، فقه، ادب و فرهنگ تهیه نماید تا اینها برای او همنشینان خوبی باشند مفیدتر از هر همنشین دیگر. چرا که تجربه ثابت کرده که کتاب مفیدتر از هر همنشین، تفریح و وسیله‌ی سرگرم کننده‌ای است. چنانکه گفته اند: «خیر جلیس فی الزمان کتاب» «بهترین همنشین در این زمان کتاب است».

ـ توصیه می‌کنم که در حفظ و نگهداری اوقات خویش کوشا باشید. تا جایی که حتی برای دقایق و ثانیه های عمر خود ارزش قایل باشید. باید هر لحظه‌ی عمرتان در طاعت و بندگی خدا و کار مفید سپری شود. گاهی یک دقیقه هم باعث می‌شود که شما مدت خیلی زیادی را در جوار رحمتهای خدا و بهشت جاویدان بگذرانید. پس اوقات عمر خود را ارزان نفروشید چرا که از طلا و نقره هم با ارزش‌تر است. بنابراین باید در صرف آن شدیداً بخل بورزید و فقط در ذکر خدا، تلاوت قرآن، مطالعه، نماز، تفکر، نفع رسانی به انسانها و کار مفید و مباح صرف گردد.

چه خوب است که انسان مسلمان روزانه نشستی با خویشتن داشته باشد برای یک ساعت یا بیشتر و کمتر. در آن به تدبیر امور خود بپردازد و اوضاع را کنترل نماید. گناهان خود را بیاد بیاورد و برای آینده تصمیم بگیرد و به خدا رو بیاورد. چرا که در تنهایی بهتر می‌توان به تفکر و اندیشه نشست.

ـ همچنین توصیه می‌شود که انسان مسلمان از مجالس بیهوده و حتی جایز، صرف نظر نماید چرا که اکثر کسانی که پیرامون انسان هستند یا اهل کینه و حسادت، سخن چین، احمق، مغرور و متکبر یا بی‌تربیت‌اند. پس چه خوب است که انسان از اینگونه افراد دوری جسته، عزلت و تنهایی را اختیار کند. البته گوشه نشینی وقتی مفید و مثمر ثمر است که با قرآن و احادیث پیغمبر و علوم دیگر باشد وگرنه بهتر است با خانواده و انسانهای نیک و شایسته نشست. در جامعه انسانهای نیک و پرهیزگار زیادی وجود دارد. باید سراغ اینگونه افراد رفت. چرا که نشستن با آنها باعث تقویت ایمان و قرب الهی می‌گردد.

ـ توصیه می‌کنم بر خانواده و زنان و فرزندانتان اشراف داشته باشید به فکر تقوای آنها باشید و در مورد آنها تقوا را رعایت کنید. حدود و مسایل شرعی را در رابطه با آنها مدنظر داشته باشید. به تربیت آنان همت گمارید. بخشی از وقت خود را برای غذا خوردن با آنان یا نشستن در کنارشان و یا برای تفریح اختصاص دهید. به هیچ‌وجه در مورد خانه‌ی خود سهل انگاری ننمائید. بعضی ها بقدری گرفتار مسایل جانبی هستند که برای پرداختن به چنین کار مهم و ریشه‌ای، وقت پیدا نمی‌کنند. این کار باعث ایجاد مشکلات بزرگ دینی و دنیوی می‌شود.

بنابراین، می‌طلبد که بخشی از وقت خود را برای پرداختن به تربیت زن و فرزندان اختصاص داد و با آنها خوشرفتار و خندان و بشاش باشید. تا با شما انس بگیرند و در کنارتان راحت باشند و احساس آرامش نمایند. چرا که آنها بیش از هرکس دیگری مستحق توجه شما بوده، حق شان مقدم بر حقوق دیگران است.

ـ و همچنین توصیه می‌کنم که انسان مسلمان در مورد سخنان خویش از خدا بترسد. بددهن نبوده، ناسزاگویی نکند. عفت کلام داشته هیچ فرد و گروه و عالم و مسئول و دعوتگر بزرگ و کوچکی را به بدی یاد نکند. بلکه سخنان صلح آمیز بر زبان بیاورد و با گفتار خویش رضایت پروردگار را بدست آورد. همیشه خصلتهای نیک مردم را بیان نماید و از معایب آنان چشم بپوشد.

ـ و به شدت شما را از تلف کردن وقت و غوطه ور شدن در معصیت و گناه و تماشای فیلمهای مبتذل و مضر و شنیدن موسیقی واشعار زشت و حتی زیاده روی در استفاده از کامجوئیهای مباح بر حذر می‌دارم. چرا که زیاده روی در این امور باعث کوتاهی در برخی حقوق و از بین رفتن واجبات شده، نفس را ناتوان می‌گرداند و خدا را ناراض ساخته، وقت را تلف می‌کند به مال و آبروی انسان آسیب جدی وارد می‌سازد. پس باید از خدا در ظاهر و باطن ترسید چرا که خداوند گناهانی را که انسان دور از انظار مردم انجام می‌دهد روزی آشکار می‌سازد و هر کس هر چه در دل دارد چه خوب و چه بد خداوند آنرا آشکار خواهد ساخت.

درباره نویسنده

تعداد نوشته ها : 428

ارسال یک دیدگاه


4 + = 7

بازگشت به بالا