حضرت زبیرچه کسی بود؟ Reviewed by Momizat on . زبير بن عوام 1 ((هر پيامبري در بهشت ياري دارد وتو اي زبير يار مني )). پيامبر صلي الله عليه وسلم پيامبر خدا كجاست؟ زبير بن عوام در مكه بدون اينكه از كسي هراسي دا زبير بن عوام 1 ((هر پيامبري در بهشت ياري دارد وتو اي زبير يار مني )). پيامبر صلي الله عليه وسلم پيامبر خدا كجاست؟ زبير بن عوام در مكه بدون اينكه از كسي هراسي دا Rating: 0
شما اینجا هستید: خانه » سیرت » حضرت زبیرچه کسی بود؟

حضرت زبیرچه کسی بود؟

حضرت زبیرچه کسی بود؟

عشره مبشرهزبیر بن عوام ۱

((هر پیامبری در بهشت یاری دارد وتو ای زبیر یار منی )).

پیامبر صلی الله علیه وسلم

پیامبر خدا کجاست؟

زبیر بن عوام در مکه بدون اینکه از کسی هراسی داشته باشد در حرکت بود، تمام آنچه در خاطر او بود ملاقات با پیامبر صلی الله علیه وسلم درخانه ارقم ابن ابی ارقم بود، جایی که مسلمانان به امید روزی که بتوانند آشکارا در خیابانهای مکه، اسلام خود را اظهار نمایند، پنهان شده بودند، زبیر به خانه ارقم بن ابی ارقم، جایی که پیامبر صلی الله علیه وسلم مخفیانه در آنجا به اسلام دعوت میداد رسید، اما بر خلاف هر روز، آن حضرت در آن هنگام آنجا نبود، دروغ پردازان شایع کرده بودند که پیامبر توسط مشرکین به قتل رسیده است وبعضی می گفتند: آنها پیامبر را ربوده اند و درجایی دور وناشناخته بازداشت کرده اند.

در این هنگام زبیر شمشیر از نیام بیرون کشید ودیوانه وار در کوچه وخیابانهای مکه دور می زد وفریاد می کشید: اگر کسی از قریش بر

 


1- منابع سیرت زبیر عبارتند از: ‌الاصابه ابن حجر ج ۴ ص ۸، الاستیعاب ج ۳، الریاض النضرة فی ناقب العشرة، سیره ابن هشام، سیر اعلام النبلاء ج ۲ ترجمه اسماء، طبقات ابن سعد ج ۳، صحیح بخاری، صحیح مسلم.

پیامبر صلی الله علیه وسلم تعدی کرده باشد، شمشیر من سر بسیاری از قریش را از تن جدا خواهد کرد.

وهمچنان یار پیامبر به دنبال دوستش می گشت تا اینکه سراغ آن حضرت را در یکی از غارهای اطراف مکه گرفت که پیامبر مشغول نماز بود، زبیر منتظر ماند تا پیامبر صلی الله علیه وسلم نمازش را تمام کرد آنگاه پیامبر صلی الله علیه وسلم به او گفت: زبیر چه خبر داری؟ زبیر رضی الله عنه گفت: من آمده ام تا با شمشیر کسی را که تو را اسیر کرده است به دو نیم کنم.

پیامبر صلی الله علیه وسلم لبخندی زد وبا نگاهی محبت آمیز ومهربانامه برای زبیر دعای خیرکرد وگفت: هر پیامبری یارانی دارد وتو ای زبیر یار من هستی.

اما این یار و دوست پیامبر صلی الله علیه وسلم چگونه کسی است؟

زبیر چه کسی هست؟

زبیر عوام مردی بلند قامت بود که چون سوار بر مرکب می شد پاهایش به زمین می خورد. دارای ریشی کم پشت وگونه های ضعیف بود. زبیر از طرف مادرش دارای نسبی عالی بود. پدرش ((عوام)) سردار ومرد شریف قومش بود. عوام پسر خویلد برادر ام المؤمنین خدیجه رضی الله عنها بود. و خدیجه عمه زبیر بود. مادر زبیر صفیه دختر عبدالمطلب جد پیامبر صلی الله علیه وسلم بود ودائی هایش ابوطالب و برادران او بودند، حمزه عموی پیامبر وشیر اسلام که لرزه به اندام مشرکین افکند وابوجهل را که به پیامبر اهانت نموده بود سرجایش نشاند نیز از دایی های زبیر است. زبیر در کودکی پدرش را از دست داد ومادرش صفیه دختر عبدالمطلب عهده دار تربیت فرزندش گردید، او فرزندش را با برادرش حمزه، به شکار وجنگ می فرستاد گاهی مادرش او را با چوب می زد وزبیر ضربه های چوب را بر بدنش تحمل می نمود وبه اندازه توان با دستهایش از خود دفاع می کرد. مردم مادرش را سرزنش می کردند. اما او به گمان خود می خواست به فرزندش جوانمردی و صلابت را بیاموزد.

زبیر چون جوان شد چنان قهرمان وسوارکار ماهری گشت که زبانزد همه قرار گرفت.

اسلام آوردن زبیر

زبیر در هشت سالگی به اسلام مشرف شد(۲). زبیر رضی الله عنه نزد عمه اش خدیجه در خانه پیامبر صلی الله علیه وسلم می رفت با پسر دائی اش علی بن ابی طالب رضی الله عنه که کودکی در سن وسال او بود ملاقات می کرد. در یکی از روزها علی را دید که نماز می خواند او از نماز علی تعجب کرد وبا او به سخن پرداخت وچیزهایی در مورد

 


(2) سیر اعلام النبلاء ذهبی.

اسلام از زبان علی شنید، ابوبکر رضی الله عنه نیز با او در مورد اسلام ودعوت محمد صلی الله علیه وسلم سخن می گفت،‌ زبیر به قصد دیدار پیامبر صلی الله علیه وسلم حرکت کرد، پیامبر صلی الله علیه وسلم به گرمی از او استقبال نمود وخوش آمد گفت واو را در کنار خود نشاند.

زبیر در سنین نوجوانی صادقانه و قاطعانه به اسلام روی آورد، او در ابتدا اسلام خود را مخفی نگه می داشت اما با مشکلات فراوان مواجه شد. عمویش نوفل از اسلام آوردن زبیر خبر شد با او در مورد ترک این دین سخن گفت. اما زبیر ترک دین را نپذیرفت بنابراین عمویش به گونه های مختلفی به شکنجه او پرداخت، گاهی او را در حصیری می پیچاند واطراف او را آتش می افروخت. طوری که نزدیک بود زبیر در اثر دود آتش خفه شود. در آن حال عمویش او را صدا می زد که به دین محمد کفر بورزد تا از عذاب رهایی یابد. اما زبیر به اصرار تکرار می کرد: ((بعد از این امکان ندارد که به کفر برگردم وتحمل هر شکنجه ای در راه خدا آسان است)). وقتی عمویش اصرار او را دید او را به حالش رها کرد.

و اینگونه زبیر مسلمان نیرومندی گردید که در پذیرفتن اسلام از سابقین اولین به شمار می رود.

زبیر درکنار همسرش اسماء

زبیر رضی الله عنه با اسماء دختر ابوبکر رضی الله عنه معروف به ذات النطاقین ازدواج کرد، اسماء داستان ازدواج خود را چنین تعریف می کند: ((زبیر با من ازدواج کرد وجز اسبش چیز دیگری نداشت من اسب او را خدمت می کردم و به آن علف می دادم وبرایش هسته خرما کوبیده و آرد خمیر تهیه می کردم هسته ها را از زمینی که پیامبر صلی الله علیه وسلم به زبیر داده بود ودر فاصله دوری قرار داشت روی سر می گذاشتم وبه خانه می آوردم))(۳)

زبیر از اسماء صاحب فرزندی به نام عبد الله شد، عبد الله اولین فرزند مهاجری بود که در دوران هجرت به دنیا آمد، اسماء فرزندش را پیش پیامبر صلی الله علیه وسلم برد، پیامبر صلی الله علیه وسلم دست مطهر خود را بر صورت عبد الله کشید ودعا کرد که خداوند او را چون پدرش زبیر نیک وصالح بگرداند.

زبیر مجاهد راه خدا

زبیر یکی از قهرمانان اسلام بود، در آن زمان افتخاری بالاتر از شرکت در جنگهای بدر واحد نبود. زبیر در این جنگها شرکت جسته بود، در جنگ بدر مسلمین پیروز شدند اما بعضی از افراد شهید شده بودند مشرکین به خاطر کشته های خود خبیب را دستگیر وبه دار

(۳) سیر اعلام النبلاء ج ۲ ص ۲۹۰، ترجمه اسماء ش ۵۲٫

 

آویختند، وشهید کردند. پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: چه کسی حاضر است جسد خبیب را از دار پائین و نزد مادرش بیاورد؟ خداوند بهترین پاداش را به او خواهد داد.

زبیر گفت: من حاضرم به کمک مقداد بن عمرو این را انجام دهم،‌ در آنجا چندین نفر از مشرکین نگهبان جسد خبیب بودند اما زبیر از غفلت نگهبانان استفاده نمود وجسد او را روی دوشش گذاشت و برگشت. هنگامی که نگهبانان متوجه شدند برای دستگیری زبیر تلاش کردند، زبیر اعلام کرد: من زبیر هستم، من و رفیقم دو شیر قوی هستیم، ‌برای مرگ حتمی آماده باشید یا اینکه ازما دور شوید. نگهبانان از راهی که آمده بودند برگشتند وزبیر ودوستش جسد خبیب بن عدی را پیش پیامبر صلی الله علیه وسلم آوردند در این هنگام جبرئیل فرود آمد تا به پیامبر گفت: ((فرشتگان به این دو نفر از اصحاب تو افتخار می کنند))(۴)

در جنگ احد، قریش تلاش میکرد تا مسلمین را به عقب بر گردانند وکسانی را که در میدان جنگ باقی مانده اند کشته واز بین ببرند، اما زبیر وابوبکر رضی الله عنه وهفتاد نفر از اصحاب پیامبر صلی الله علیه وسلم برای عقب راندن مشرکین به جلو رفتند، قریش از تصمیم آنها

 


(4) طبقات ابن سعد ج ۳ (زبیربن العوام).

خبر شدند و به عقب برگشتند وفکر بازگشت به میدان جنگ را از سرخود بیرون کردند(۵). واین آیه نازل شد:

﴿الَّذِینَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِینَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِیمٌ﴾ (آل عمران: ۱۷۲).

((آنان که به دعوت الله ورسولش لبیک گفتند، بعد از اینکه مواجه ضرر شده بودند، برای نیکوکاران و پرهیزگاران از آنان مزد وپاداش بزرگ هست)).

در غزه خندق نیز، زبیر یکی از مدافعان ومبارزان شهر مدینه بود. مادرش صفیه نیز در کمین یهودیی که قصد سوء به مسلمین را داشت نشسته بود تا اینکه بالاخره موفق شد آن یهودی را از بین ببرد، مادر و پسر این چنین در راه خدا جان فشانی نمودند.

زبیر با یکی از انصار در مورد اینکه کدامیک قبل از دیگری باغش را آبیاری کند اختلاف پیدا کرد وبرای حل اختلاف به پیامبر صلی الله علیه وسلم مراجعه نمودند، پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: زبیر! ابتدا باغ خود را آبیاری کن و سپس آب را برای همسایه ات رها کن. مرد انصاری خشمگین شد وبه پیامبر صلی الله علیه وسلم گفت: تو به خاطر

 


(5) بخاری (۴۰۷۷) باب الذین استجابوا. المغازی ومسلم (۲۴۱۸) فضائل طلحه وزبیر.

اینکه زبیر پسر عمه ات است چنین می گویی، رنگ از چهره پیامبر صلی الله علیه وسلم تغییر یافت وگفت: زبیر! باغ خود را آبیاری کن وسپس آب را نگاه دار تا به دیوار های باغ برسد(۶)

زبیر می گوید: سوگند به خدا من فکر میکنم این آیه در همین مورد نازل شده است:

﴿فَلا وَرَبِّکَ لا یُؤْمِنُونَ حَتَّى یُحَکِّمُوکَ فِیمَا شَجَرَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ لا یَجِدُوا فِی أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَیْتَ وَیُسَلِّمُوا تَسْلِیماً﴾ (النساء: ۶۵).

((هرگز چنین نیست، سوگند به پروردگار تو آنان مؤمن نمی شوند مادام که تو را در مسایل اختلافی خود داور قرار ندهند ودر برابر قضاوت تو احساس ناراحتی کنند وهمه تن تسلیم تو نشوند)).

شهادت حضرت زبیر رضی الله عنه

زبیر بن عوام در رجب سال سی وششم هجری به شهادت رسید و فرزندش عبد الله را چنین وصیت نمود:

فرزندم تو را وصیت می کنم که قرضهایم را بپردازی، اگر از پرداختن دیون مان ناتوان ماندی از مولایم کمک بگیر.

عبد الله گفت: پدرم مولایمان کیست؟ زبیر رضی الله عنه گفت: الله عزوجل. بعد از مرگ پدر، عبدالله می گفت: به خدا سوگند به هیچ مشکلی در مورد ادای قرضهای پدرم مواجه نشدم مگر اینکه می گفتم: ای مولای زبیر قرض زبیر را بپرداز. وخداوند اسباب ادای قرض را فراهم نمود. رحمت خداوند بر زبیر بن عوام باد.

 


(6) بخاری ومسلم.

درباره نویسنده

تعداد نوشته ها : 36

ارسال یک دیدگاه


+ 5 = 10

بازگشت به بالا